بهره‌برداری از وای‌فای عمومی مخابرات آغاز شد

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات همان‌طور که پیش از این به موضوع ارائه وای‌فای رایگان تا یک حجم محدود توسط اپراتورهای ارائه‌دهنده اینترنت اشاره کرده بود، در روزهای اخیر هم با اشاره به این موضوع، اپراتورها را به این کار دعوت کرد.

در این باره داوود زارعیان - معاون شرکت مخابرات ایران- در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به این پیشنهاد وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، با بیان اینکه وای‌فای در کشورهای مختلف تقریبا مکمل شبکه موبایل است، گفت: شاید بتوان دو کارکرد جدی برای وای‌فای قائل شد؛ کارکرد اول در مکان‌هایی که تعداد مشترکان تلفن همراه زیاد می‌شود و شبکه وای‌فای با تکنیک وای‌فای آپلودینگ، به شبکه موبایل کمک می‌کند. برای مثال در ورزشگاه‌هایی که ۱۰۰ هزار نفر برای دیدن بازی می‌روند یا در فرودگاه‌هایی که در ایام خاصی مسافر زیاد می‌شود.

وی ادامه داد: مورد استفاده دیگر وای‌فای برای کسانی است که به طور موقت در یک مکان قرار می‌گیرند، اگر امکان خریداری سیم‌کارت نداشته باشند یا نیازی پیدا ‌کنند که بخواهند آن نیاز را از طریق وای‌فای برآورده کنند. معمولا در فرودگاه‌های بین‌المللی، مکان‌های نمایشگاهی و مکان‌های مشابه این موارد یافت می‌شود.

آغاز طرح توسعه وای‌فای از یک سال و نیم پیش

معاون شرکت مخابرات ایران با بیان اینکه شرکت مخابرات ایران طرح توسعه وای‌فای را از حدود یک سال و نیم پیش شروع کرده است، افزود: در حال حاضر در بسیاری از استان‌ها این طرح شروع شده و تجهیزات وای‌فای در حال نصب است. در مکان‌هایی مانند بسیاری از فرودگاه‌ها و مکان‌های عمومی مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.

زارعیان همچنین خاطرنشان کرد: پیش‌بینی می‌کنیم در آینده حجم بیشتری درخواست برای وای‌فای باشد. همچنین فرودشگاه‌ها، ورزشگاه‌ها، نمایشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مجموعه مکان‌هایی که احتمال جمع شدن افراد وجود دارد، مکان‌های مناسبی برای ارائه وای‌فای است. ضمن این که پیش‌بینی این است که در آینده در کل سطح شهرهای بزرگ هم وای‌فای توسعه پیدا کند.

توسعه وای‌فای می‌تواند به تلفن‌های همگانی هم برسد

وی درباره روند تغییر کاربری کیوسک‌های تلفن همگانی و استفاده از آنها برای ارائه وای‌فای که پیش از این مطرح شده بود، گفت: ما بحث وای‌فای را به شکل دیگری توسعه می‌دهیم اما ممکن است به باجه‌های تلفن همگانی هم برسد. این طرح مقداری سازوکارهای اجرایی و امنیتی دارد که باید تنظیم شود، اما از نظر فنی کار دشواری نیست. البته خرید و نصب آنتن و اجرای شبکه هزینه دارد، اما علی‌رغم این هزینه، این کار را انجام می‌دهیم. همچنین از آن جایی که اپراتورها نیز به دنبال مزیت هستند، این کار را انجام خواهند داد.

معاون شرکت مخابرات ایران ادامه داد: در برخی از استان‌ها کاربرد وای‌فای را برای کیوسک‌ها ایجاد کردیم که فرد با مراجعه در کیوسک می‌تواند نیاز را حل کند. بیش از یک سال است که در برخی از مکان‌ها به صورت آزمایشی این کار را شروع کردیم. اما با توجه به توسعه تلفن همراه و به ویژه نسل سه و چهار، فکر می‌کنیم از نظر تجاری، توسعه وای‌فای بهتر از توسعه تلفن‌های همگانی است، زیرا افراد بیشتر در حال تحرک از شبکه استفاده می‌کنند.

شرکت گوگل طرح اینترنت رایگان را در برخی از کشورها پیاده‌سازی کرده است؛ زارعیان در پاسخ به اینکه آیا می‌توان این ایده را در نظر گرفت که در ایران هم مانند سایر کشورها وای‌فای رایگان ارائه شود، خاطرنشان کرد: این اتفاق قطعا می‌افتد. در برخی از کشورها وای‌فای رایگان در فرودگاه‌ها، محل‌های نمایشگاهی و هتل‌ها وجود دارد. بنابراین این روند در حال توسعه است.

معاون شرکت مخابرات ایران با اشاره به ایجاد محدودیت حجمی برای هر شخص در استفاده از اینترنت وای‌فای رایگان اظهار کرد: اپراتورها طوری تنظیم کردند که در جاهایی مانند هتل، ورزشگاه یا نمایشگاه که فرد از قبل رجیستر شده و هزینه‌ای پرداخت کرده است، اصولا محدودیت قائل نمی‌شوند، اما در سایر مکان‌ها محدودیت قائل می‌شوند.

تعطیلی بیش از ۲۵۰ آرایشگاه زنانه

شهربانو عابدی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: شناسایی و جلوگیری از فعالیت مراکزغیرمجاز بنام آرایشگاه یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های اتحادیه در جهت حفظ منافع اعضای صنفی خود  و محسوب می‌شود چرا که در بسیاری از موارد فعالیت این افراد از نظر مالی و اعتباری به اعضای صنف خدشه وارد می‌کند.

وی با بیان اینکه در بسیاری موارد واحدهای غیرمجاز به فعالیت در مراکز مسکونی می‌پردازند، گفت: بر همین اساس ورود و به این اماکن با دشواریهای متعدد همراه است که اثر بخش ترین راهکار  جلوگیری از فعالیت این مراکز باهمکاری و تعامل دستگاههای متولی ومراجع  قضائی امکان پذیر است که درخواستی در این خصوص به دادستانی فرهنگ و رسانه ارائه شد و به هر حال تلاش‌های ما در این عرصه ادامه داشته  ودر سال گذشته تاکنون  بیش از ۱۵۰۰ واحد صنفی غیرمجاز را شناسایی کرده‌ایم.

عابدی همچنین اظهار کرد: در خصوص آسیب‌های اجتماعی موجود در این مراکز بارها از طریق جراید به بانوان محترم هشدار داده شد و از خانواده‌ها و بانوان خواهش کرده‌ایم که برای بهره‌مندی از خدمات آرایشی به این مراکز مراجعه نکنند.

نایب رئیس اتحادیه آرایشگرهای زنانه در عین حال به استفاده برخی واحدهای غیرمجاز از دوربین‌های مدار بسته اشاره کرد و آن را امری خلاف شرع و عرف و قوانین دانست و از خانواده‌ها خواست به این مسئله توجه جدی داشته باشند.

وی درا ین‌باره تاکید کرد:به تازگی نیز در بررسی‌های ما تعدادی واحد غیرمجاز که در سالن‌های خود از دوربین‌های مدار بسته استفاده کرده‌بودند که با همکاری بازرسی اصناف و اداره محترم اماکن تهران شناسایی و پلمب شدند.

عابدی دربخش دیگری از صحبت‌های خود در پاسخ به تبلیغاتی که از سوی برخی واحدهای آرایشگاهی در فضای مجازی صورت گرفته و به واسطه آن فیلم و عکس مشتریان منتشر می‌شود هم اظهار کرد: متاسفانه این اتفاق در فضای مجازی رخ داده و مراکزی که غیرمجاز هستند، چنین اقدامی را انجام می‌دهند اما به هر صورت مردم باید توجه داشته و اجازه چنین سوء استفاده‌هایی را ندهند.

نایب رئیس اتحادیه آرایشگرهای زنانه در ارتباط با سولاریوم نیز توضیح داد: سولاریوم به طور کلی در سالن‌های آرایشی ممنوع محسوب می‌شود اما متاسفانه با توجه به اینکه متولی مشخصی برای این بخش وجود ندارد، گاه شاهدیم که در برخی مراکز به طور غیرقانونی این خدمات ارائه می‌شود. بسیاری نیز در لوای نام آرایشگاه زنانه به سوء استفاده پرداخته و به ارائه چنین خدماتی غیر قانونی می‌پردازند که در صورت شناسایی واحدهای ارائه کننده چنین خدماتی پلمب خواهند شد.

 وی در پایان به دستور دادستان تهران در خصوص دستور پیگیری و جلوگیری از فعالیت مراکزغیر قانونی و متخلف اشاره کرده و این موضوع را قابل قدردانی دانست.

وضعیت نامناسب در آرایشگاه های زنانه

به گزارش ایسنا، طی روزهای گذشته دادستان تهران وضعیت آرایشگاه‌های شهر تهران را به عنوان یکی از مصادیق آسیب‌های اجتماعی مورد توجه قرار داد و با اشاره به گزارش اخیر پلیس در این راستا اظهار کرد: به پلیس دستور داده شده بود بر روی وضعیت آرایشگاه‌های زنانه متمرکز شود که نتیجه آن ارائه گزارشی از وضعیت نامطلوب آرایشگاه‌های زنانه بود.  

جعفری دولت‌آبادی ابتدا موضوع را از زبان نماینده اتحادیه صنف آرایشگاه‌های زنانه مطرح کرد و بر اساس آن اعلام کرد: که تا پایان شهریور سال جاری تعداد آرایشگاه‌های زنانه دارای مجوز صنفی در تهران را ۱۳۷۳ باب اعلام شده که در مقایسه با شمار آرایشگاه‌های غیرمجاز که ۱۵۴۲ باب هستند، جای تأمل دارد.

پلیس فرصتی برای نظارت بر آرایشگاه‌های دارای مجوز ندارد

وی در تحلیل این آمار گفت: تعداد آرایشگاه‌های غیرمجاز بیش از واحدهای دارای مجوز است و بدین ترتیب پلیس فرصتی برای نظارت بر آرایشگاه‌های دارای مجوز ندارد؛ ضمن این که طبق آمار اعلامی ۲۲۴ آرایشگاه غیرمجاز در فضای مجازی، فعالیت تبلیغی داشته و اقدام به آموزش آرایشگری غیرمجاز می‌کنند.

دادستان تهران در بیان اقدامات پلیس این زمینه، اظهار کرد: حسب گزارش تا کنون ۳۵۰ آرایشگاه زنانه فاقد مجوز پلمپ شده و از جمله اقدامات غیرقانونی این واحدهای صنفی، برگزاری تورهای آموزشی به خارج از کشور است؛ به این ترتیب که به ویژه در ماه‌های محرم و صفر، زنان آرایشگر را در قالب تورهای آموزشی بدون مجوز  به برخی کشورهای همسایه و منطقه برده و دوره‌های آموزش آرایشگری برگزار می‌کند و این اقدامات مجرمانه در فضای مجازی و حتی در برخی سایت‌های داخلی تبلیغ می‌شود.

جعفری دولت‌آبادی خاطر نشان کرد: فیلم‌برداری به نحو پنهانی و غیرمجاز از زنان مراجعه کننده به آرایشگاه‌ها و انتشار آن در فضای مجازی، جرم محسوب می‌شود.

نکته دیگری که در موضوع آرایشگاه‌ها مورد اشاره دادستان تهران قرار گرفت، ارائه خدمات زیبایی مانند سولاریوم در برخی کلینیک‌های پزشکی بود که دادستان تهران از سرپرستان نواحی خواست در این موضوعات ورود کنند و با همکاری پلیس در شناسایی و تعطیلی مراکز غیرمجاز و هم‌چنین آرایشگاه‌های مجازی که فعالیت‌های مجرمانه دارند، اقدام کنند.

کودکان کار و خیابان از شمول مصوبه جمع‌آوری متکدیان خارج شدند

طرح «جذب و ساماندهی کودکان کار خیابان» از مرداد ماه آغاز شد، اما ساعتی پس از آغاز این طرح موجی از انتقادات به نحوه جمع‌آوری به فرمانداری وارد شد تا جایی که وزارت کار، بهزیستی، اعضای شورای شهر و NGOهای فعال در حوزه کودک بارها از اجرای این طرح اظهار نگرانی کرده‌ و نسبت به این طرح نقدهایی داشتند و بارها اعلام کردند که جمع‌آوری کودکان باید مطابق با آیین‌نامه ساماندهی کودکان خیابانی مصوب ۱۳۸۴ هیات دولت انجام گیرد، نه اینکه جمع‌آوری کودکان همراه با طرح جمع‌آوری متکدیان و معتادان اجرایی شود.

طبق مصوبات فرمانداری در خصوص طرح جمع‌آوری متکدیان، دعوت کننده این طرح از سایر نهادها برای اجرا فرمانداری تهران بوده‌است و موضوع طرح نیز معتادان و متکدیان است، اما طی اجرای این طرح کودکان کار و خیابان نیز دستگیر شده و به مراکز نگهداری منتقل شدند. پس از این اقدامات، وزیر کار اجرای این طرح را مشکل‌دار توصیف کرد. همچنین مدیر کل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی این وزارتخانه نیز در هفته گذشته به صراحت اعلام کرد که کودکان کار و خیابان باید از شمول مصوبه جمع‌آوری فوریت‌های خدمات اجتماعی تهران خارج شوند.

حال روزبه کردونی؛ مدیر کل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت رفاه از برگزاری جلسه‌ای به ریاست فرماندار تهران و با حضور معان مرکز اجتماعی و فرهنگی وزرات کشور، نمایندگان وزارت کار، نمایندگان دستگاه‌های مرتبط با این موضوع مثل شهرداری، بهزیستی و نیروی انتظامی خبر می‌دهد که نتیجه این جلسه مصوبه‌ای است که بیانگر به ثمر رسیدن پیگیری مخالفان نحوه اجرای این طرح اعم از فعالان حقوق کودک دولتی و غیردولتی است.

نگاه تهدید محور به کودکان کاروخیابان رویکرد مناسبی نیست

روزبه کردونی (مدیرکل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت رفاه) در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا در این باره گفت: پیرو نشست مجتمع فوریت‌های خدمات اجتماعی شهر تهران مصوب شد؛ موضوع حمایت اجتماعی و جذب و توانمندسازی کودکان کار و خیابان از شمول مصوبه فورت خدمات اجتماعی شهر تهران خارج شود و مطابق آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی (حمایت اجتماعی از کودکان کار و خیابان ) به عهده سازمان بهزیستی و وزارت تعاون کار ورفاه اجتماعی قرار گیرد.

کردونی با اشاره به اینکه اصولا نگاه تهدید محور به کودکان کار و خیابان رویکرد مناسبی برای حمایت اجتماعی از کودکان نیست، تاکید کرد: دبیرخانه شورای حمایت جتماعی از کودکان فعال‌تر می‌شود و با همفکری با سازمان‌های مردم نهاد و صاحبنظران دانشگاهی و همچنین هماهنگی بیشتر بین دستگاه‌های اجرایی تلاش می‌شود، روند حمایت اجتماعی از کودکان هدفمندتر گردد.

مدیر کل دفتر امور آسیب‌های اجتماعی وزارت رفاه در ادامه اظهار داشت: فرمانداری تهران عطف به نامه وزیر کشور خطاب به استاندار تهران در سال ۹۳ و با استناد به مصوبه ساماندهی متکدیان در سال ۷۸ و مصوبه شورای اجتماعی کشور با موضوع ساماندهی متکدیان و آسیب‌دیدگان اجتماعی تهران از مرداد ماه جاری اقداماتی را برای جمع‌آوری معتادان متجاهر و متکدیان انجام داد.

ضرورت حمایت اجتماعی از کودکان کار و خیابان

کردونی با اشاره به اینکه از ابتدای اجرای این مصوبه، نظر کارشناسی وزارت رفاه و تاکید دکتر ربیعی که مبتنی بر مشورت با فعالان مدنی، مطالعات کارشناسی، تجارب داخلی و بین‌المللی بویژه طرح‌های اجرای شده قبلی بود بر این اساس بود که کودکان کار و خیابان باید از شمول این مصوبه خارج شوند، گفت: خوشبختانه با همراهی مرجع ملی کودک، کمیسیون اجتماعی مجلس و سایر نمایندگان دغدغه‌مند مجلس، فعالان مدنی و سازمان‌های مردم نهاد و مدیران وزارت کشور بویژه فرماندار محترم تهران مقرر شد؛ کودکان کار و خیابان از شمول این مصوبه خارج شوند و مطابق آیین‌نامه‌های کودکان فرایند شناسایی، جذب و حمایت اجتماعی از کودکان صورت گیرد.

تیراندازی در خیابان طالقانی تهران

رئیس پلیس پایتخت صبح دیروز اعلام کرد هر پنج متهمی که اقدام به تخریب شیشه های بانک و صرافی ها کرده بودند شناسایی و دستگیر شدند و تحقیقات از آنها ادامه دارد. این در حالیست که امروز نیز افراد ناشناس اقدام به شلیک به شیشه های مغازه صنایع دستی در خیابان طالقانی کرده و از محل حادثه متواری شدند.

مرکز اطلاع رسانی پلیس تهران بزرگ با تایید این خبر اعلام کرد با توجه به حساسیت این موضوع، پلیس تحقیقات گسترده ای را برای شناسایی افراد تیرانداز آغاز کرده است.

بنا بر این گزارش، خسارت وارد شده به این مغازه در دست بررسی است و شواهد نشان می دهد فقط شیشه های بیرونی مغازه به طور کامل تخریب شده است.

بررسی های اولیه نشان می دهد متهمان از تفنگ ساچمه ای استفاده کردند تحقیقات پلیس برای واکاوی این ماجرا ادامه دارد.

نامه عجیب شهردار رشت به خودش

 سرپرست وقت شهرداری رشت طی نامه ای عجیب به خود با استفاده از دو پست حقوقی خودش منزل مسکونی در رشت را در اختیار خود قرار داد.

در این نامه که شهریور ماه از سوی معاونت حمل و نقل و زیربنایی شهرداری رشت خطاب به سرپرست شهرداری نوشته شده است فرد تقاضا کننده(جمشیدپور) واگذاری منزل مسکونی متعلق به یکی از شهرداری های مناطق را درخواست کرده است.

خود این سرپرست هم طی پارافی خطاب به معاونین شهرداری خواستار اقدام در این رابطه شده است. یعنی در اسرع وقت هم برای خودش نامه نوشته است و هم دستورات لازم را برای پیگیری آن مبذول داشته است.

ظاهرا این نامه از آن جا توسط پست حقوقی معاونت زیربنایی و امور حمل و نقل نوشته شده است که در صورت انتصاب شهردار جدید نیز بتواند از این منزل با پست قبلی خودش استفاده کند.

بازار سیاه رحم اجاره‌ای

شاید وقتی‌که لوئیس براون، نخستین کودک به دنیا آمده از طریق روش آزمایشگاهی (I.V.F) ، به دنیا می‎‏آمد کسی فکرش را هم نمی‎کرد که زمانی علم پزشکی آن‌قدر درباره مسائل ناباروری پیشرفت کند که به‌جز تولید نطفه جنین در محیط آزمایشگاه، انتقال آن به رحم زن دیگری امکان‌پذیر باشد. اتفاقی که می‌تواند زوج‎های جوان را به داشتن کودکی از ژن خود امیدوار کند، اما هر پدیده نوظهوری تلفات و پیامدهای خود را دارد.

 به گزارش «صبح نو» وقتی موضوع رحم اجاره‎ای مطرح می‏شود، خواه‌ناخواه مانند هر اتفاق پزشکی دیگری، حرف بازار سیاه و دلالان هم به وسط می‏آید. دلالانی که البته نام خود را «واسط» گذاشته‏اند. واسط‌ها کارشان شناسایی و معرفی زنانی است که 9 ماه نقش مادر جایگزین را برای زوج‎های ناباروری که از همه‎جا ناامید شده‏اند، ایفا می‎کنند. کسانی که از شروع تصمیم‎گیری تا تحویل دادن کودک به آغوش گرم خانواده در کنارشان هستند. واسطان این عمل را برای هر دو طرف قضیه برد-‌برد می‎دانند. زوج متقاضی به بچه‎ می‏رسند، زن اجاره‌دهنده به پولش و البته واسط هم با استفاده از نیاز هر دو طرف پول خوبی به جیب می‏زند.

تجارت خانوادگی

 از پشت تلفن با اشتیاق صحبت می‌کنند. مشاوره انواع مشکلات ناباروری و معرفی متخصصان زنان و زایمان از کارهای حاشیه‎ای آنهاست. تخصص اصلی‌شان اما واسطه‎گری یا به قول خودشان، استفاده از گامت واسط است. اغلب واسطانی که هدایت‌کننده این تجارت نون و آب‎دارند، یا مدتی برای پزشکان زنان و زایمان کارکرده‌اند یا خودشان قبلاً مادر جایگزین بودن را تجربه کرده‎اند و بعد از آن‎که چم‌وخم کار دست‌شان آمد، با سازمان‎دهی کردن زنان دیگر، کسب‌وکار خود را راه انداخته‎اند: «من خودم دو بار رحمم را اجاره داده‎ام. الآن هم 10سال است توی این کار هستم و واسطه‎گری می‎کنم.» خانم «مینا» واسطه‎گر گزارش ما، شرط اولیه برای گامت جایگزین بودن را سلامت مادر می‏داند. واسطان باید از هر نظر خیال پدرومادرهای متقاضی را راحت کنند تا به بیماری‌های واگیرداری مثل ایدز یا هپاتیت مبتلا نباشند. برای این کار هم هر واسطی روش خاص خودش را دارد. بعضی از آن‌ها، آزمایش‌های دوره‌ای مادر جایگزین را رو می‌کنند، بعضی هم فقط با آشناها کار می‌کنند. مینا تعریف می‏کند: «من فقط با آشناها کار می‌کنم. دوستانم، دخترخاله، دخترعمه‌های خودم گامت‎های من هستند. اگر کسی هم از طرف آشنا معرفی شود که من نشناسمش باید صلاحیتش برای من ثابت شود، هر چه باشد، سلامت جنین برای ما مهم است.»

تعرفه ثابت و مشخصی از طرف وزارت بهداشت برای اجاره رحم تعریف ‌نشده است، قیمت ثابتی هم برای رحم اجاره‌ای وجود ندارد اما معمولاً قیمت پایه از 30میلیون تومان شروع می‌شود: «بعد از انجام آزمایش‌ها و تاییدهای اولیه، برای انتقال 2 میلیون تومان به گامت واسط داده می‌شود. در زمان قرارداد بستن 2 میلیون تومان، موقع شنیدن قلب جنین 5/1میلیون تومان، در سه‌ماهگی 3 میلیون تومان، 5 ماهگی 3 میلیون تومان دیگر و در 7 ماهگی هم 5/2میلیون تومان زوج متقاضی باید به گامت واسط بدهند. بعد از زایمان هم بقیه پول توافقی داده می‌شود.»

زوج متقاضی باید مراقب خورد و خوراک مادر جایگزین و جنین‌شان هم باشند، واسط تعریف می‏کند: «نفقه از ماهی 400 هزار تومان شروع می‌شود. سقفش هم 700 هزار تومان است. حالا اگر وضع مالی گامت واسط بد باشد، ممکن است که زوج کمک بیشتری هم بکنند، مثلاً تهیه خانه برای گامت جزء بند قراردادی ما نیست ولی من خودم چند مورد داشتم که چون خانه‌ای که گامت در آن زندگی می‌کرده، مناسب نبوده، زوج متقاضی برایش خانه هم اجاره کرده بودند.» اغلب مادرانی که «آی‎وی‌اف» می‏کنند، دوقلو به دنیا می‏آورند. اگر بچه دوقلو باشد به این هزینه‌ها اضافه می‌شود.

مینا توضیح می‎دهد: «اگر بچه دوقلو باشد -که اغلب هم همین‌طور است- ما دیگر هزینه‌ها را دو برابر نمی‌کنیم. 6 میلیون تومان به قیمت توافقی اضافه می‌شود، مثلاً می‌شود 40 میلیون. به‌اضافه اینکه به نفقه هم 200 هزار تومان اضافه می‌شود.» با یک حساب سرانگشتی، هزینه‌های دارو، آمپول تا هزینه لقاح مصنوعی، هزینه زایمان، هزینه نفقه مادر جایگزین تقریباً 60 میلیون تومان تا 70 میلیون تومان برای متقاضیان آب می‌خورد. البته نباید خوش‌خدمتی واسطان را هم فراموش کرد. مینا می‎گوید: «وقتی‌که صدای قلب جنین شنیده شد، پدر و مادر بچه باید حق واسطه‌گری ما را بدهند که فقط چهار میلیون تومان است.»

کار ما قانونی است

مساله مهم در رحم اجاره‌ای که ممکن است خیلی از زوج‎های نابارور را دچار تردید کند، تحویل ندادن بچه پس از تولد توسط مادر جایگزین است. واسطان از این نظر هم روش‌های خود را دارند، بعضی‌ از آنها، از لحظه انتقال جنین به رحم گامت تا لحظه به دنیا آمدن کودک مثل یک بادیگارد در کنارش هستند، برخی هم با قراردادهای سفت‌وسخت دست هر دو طرف را می‌بندند تا هم زوج متقاضی و هم گامت هیچ‌کدام نتوانند معامله را فسخ کنند: «روز قرارداد هر دو طرف در دفتر یک وکیل جمع می‌شوند و قرارداد امضا می‌کنند تا همه‌چیز قانونی باشد.

اگر هم در وسط کار چه گامت و چه پدر و مادر بچه معامله را فسخ کرد، باید خسارت بدهند. حالا فرقی ندارد اگر گامت وسط کار پشیمان شد، تمامی هزینه‌ها، به‌اضافه خسارت بر‌عهده اوست. اگر هم پدر و مادر بچه پشیمان شدند هم همین‌طور باید خسارت بدهند.» مساله مهمی که این روزها راه واسطان را وارد مرحله دیگری کرده‏ است؛ مساله توریسم درمانی است، مساله‎ای که کسب‏وکار آنها را بین‏المللی کرده‏ است. کار آنها مرز نمی‌شناسد. حالا فرقی هم ندارد، زوج نابارور در داخل کشور باشد یا در خارج از مرزها، روی کمک واسطان برای بچه‌دار کردن خانواده‌ای می‎توان حساب کرد، مینا توضیح می‎دهد: «الآن یک موجی پیداشده که کشورهای همسایه دوست دارند بچه‎شان توی رحم یک زن ایرانی رشد پیدا کند. اعتقاد دارند که زنان ایرانی قوی‌ترند.

به هر حال ما به آنها کمک می‌کنیم. من خودم حتی یک زوج متقاضی داشتم که ساکن انگلیس بودند. وکیل‌شان آمد کارهایشان را انجام داد. بعد از 9 ماه هم بچه را تحویل گرفت و رفت.» با تمام مراقبت‏های واسطان اما، ممکن است در طول زمان بارداری بچه از بین برود، در آن موقع زوج متقاضی دست‌شان از داشتن بچه کوتاه می‌ماند. واسطان فکر اینجایش را هم کرده‌اند، مینا تعریف می‏کند: «در 70 درصد مواقع مشکلی پیش نمی‌آید و بچه سالم می‌ماند اما برای آن 30 درصد بقیه ما راه چاره داریم. اگر بچه از بین رفت گامت دیگری معرفی می‌کنیم. ما اجازه نمی‌دهیم زوجی دست خالی از پیش ما برود. راستی دو تا گامت جوان و سرحال دارم که 100 درصد جواب می‌دهد. مشتری سراغ نداری؟! حیف می‌شودها!»

پشیمان نیستم

به نظر می‎رسد، برای زن‌وشوهری که در همه راه‎ها برای بچه‏دارشدن به بن‌بست خورده‌اند، تنها راه بچه‎دارشدن، اجاره رحم واسط است. راهی که مشکلات زیادی را به همراه دارد، از حرف مردم، فشارها و استرس‎ها تا هزینه‏های سرسام‌آور. گرچه با آغوش گرفتن بچه به دنیا آمده از این روش، تمامی مشکلات به فراموشی سپرده می‎شود. خانم «مریم میبدی» و همسرش یکی از این زوج‏ها هستند که بعد از تحمل مشکلات فراوان از این راه بچه‏دار شده‏اند. بچه‏ای که البته بعد از گذشت چهار سال از تولدش، هنوز قادر به راه رفتن نیست،

بااین‌حال میبدی و همسرش از داشتن پسر راضی هستند. او دلایل اولیه برای انتخاب رحم اجاره‎ای را این‌طور عنوان می‏کند: «من تقریباً همه راه‎ها را رفته بودم، کلی دوا و درمان کردیم. سه بار «آی‎وی‎اف» کردم، یک‌بار هم جواب داد ولی در چهارماهگی بچه از بین رفت. بعد از 15سال که از ازدواج‌مان گذشت، دکترها گفتند که به خاطر بالا بودن سن و به خاطر ضعف تخمدان‌ها دیگر نمی‌توانیم کاری انجام دهیم. تنها راه برای بچه‏دار شدن، رحم اجاره‏ای بود.» مریم البته از همان ابتدا موافق این کار نبوده است،

او تعریف می‏کند: «من در ابتدا مخالف شدید بودم. نمی‎خواستم مردم پشت سرم حرف بزنند. هر چه باشد مردم ما هنوز این مساله را قبول نکرده‌اند، اما پزشکم وقتی اشتیاق مرا برای داشتن بچه دید، پیشنهاد داد تا مشاوره کنم. بعد از چند جلسه مشاوره قبول کردم.» بعد از مشاوره و قبول انجام این کار، میبدی به دنبال انجام کارهای اولیه می‏رود: «در کلینیک ناباروری یک لیست جلوی من گذاشتند و گفتند که یکی را انتخاب کن، با او صحبت کن و به توافق برس. بعد از تماس با آن خانم متوجه شدم که خودش سرپرست خانوار است. دو تا بچه دارد و شوهرش در یک تصادف رانندگی فلج شده است. در خانه‎های مردم کار می‎کرد. برای پول پیش خانه‎اش به مشکل برخورده بود، چهار سال پیش قیمت پایه 20میلیون تومان بود ولی آن خانم 9 میلیون تومان برای نگهداری بچه از من خواست. هر سه ماه 3 میلیون تومان به او می‌دادیم به‌اضافه نفقه که ماهی 500 هزار تومان بود. با داروها، آمپول‎ها و خرج بیمارستان 23 میلیون تومان هزینه داشت.»

میبدی تعریف می‏کند که بعد از به دنیا آمدن بچه، دل کندن برای گامت واسط سخت بود: «برای واسط خیلی سخت بود، نخستین بارش بود که رحمش را اجاره می‌داد، هر چه باشد 9 ماه با بچه من اخت شده بود اما خودش بچه داشت، به پولش هم نیاز داشت. مجبور بود. تازه ما 3 ماه هم گذاشتیم، بچه‌مان را شیر دهد. روزهای سختی بود، از صبح تا شب پیشش بودم. برای پسرم هم سخت بود وقتی‌که از آن خانم جدایش کردم، کلی اذیت شد. تا 6‌ماهگی بچه‌ام هم با آن خانم تلفنی صحبت می‎کردم ولی برای هردوی ما سخت بود. توافق کردیم تا دیگر ارتباطی نداشته باشیم. بعدازآن هم می‎دانم که دیگر رحمش را اجاره نداد.»

باآنکه میبدی در پروسه طولانی بچه‏دار شدنش سختی‏های زیادی را متحمل شده است و درنهایت فرزند معلولی نصیبش شده است اما راضی است. او می‏گوید: «اگر تنها راه بچه‎‌دار شدن این باشد به سختی‌ها و هزینه‎اش می‎ارزد، برای من که 15سال در حسرت بچه بودم، مفید بود. من به دیگران هم پیشنهاد می‎دهم که این کار را انجام دهند. الآن هم به دیگران مشاوره می‌دهم تا راه درست برای بچه‎دار شدن را انتخاب کنند، هرچند خیلی‎ها از مشکلاتش که باخبر می‎شوند وسط راه پشیمان می‌شوند. به پسرم هم می‎گویم. اصلاً ایرادی ندارد، تازه تا محمدحسین من بزرگ شود راه‌های دیگری هم برای بچه‎دار شدن کشف‌شده است. شاید آن موقع این راه آن‌قدرها که الآن دردسر دارد، سخت نباشد.»

قانون چه می‏گوید؟

نخستین‌بار در سال 1976 در آمریکا بود که وکیلی به‌نام نوئل کین بین یک زوج نابارور و یک مادر جایگزین قرارداد بست تا پس از به‌دنیا آمدن بچه، نوزاد به پدر و مادری که او را خریده بودند، برسد. در ایران اما هنوز قانونی که مختص رحم اجاره‎ای باشد وجود ندارد. بنابراین اغلب حقوقدانان به ماده قانون‎های مشابه رجوع می‎کنند. از طرف دیگر، بر طبق قانون اساسی کشورمان، درصورتی‌که عملی در قانون به جزء تفسیر نشده باشد، این ولی‌فقیه است که باید گره از این مشکل باز کند. نظر فقها درباره رحم اجاره‏ای متفاوت است.

در مواجهه با رحم اجاره‏ای سؤالات زیادی وجود دارد اما مشهورترین آنها درباره جایز بودن یا نبودن، مالکیت فرزند، ارث و محرم بودن است. نظرات فقها در این‌باره البته متفاوت است. آیت‎الله العظمی خامنه‎ای درباره احکام رحم اجاره‏ای می‏فرماید: «این کار فى‌نفسه اشکال ندارد ولى باید از مقدمات حرام از قبیل نگاه، لمس حرام و غیر آنها اجتناب شود. به‌هرحال درصورتی‌که با این روش کودکى به دنیا بیاید ملحق به شوهر زنى که صاحب رحم است نمى‌شود بلکه ملحق به صاحب نطفه و به زنى است که صاحب تخمک است.»

آیت‎الله مکارم شیرازی نیز در مواردی موافق این عمل است: «این امر ذاتاً جایز است ولی چون غالباً مستلزم نگاه و لمس حرام است جز در موارد ضرورت جایز نیست. این فرزند متعلق به صاحبان نطفه و با آنها محرم است و از آنها ارث می‎برد و در مورد جانشین به ‌منزله فرزند رضاعی است بلکه از آن در بعضی جهات اولویت دارد چراکه تمام گوشت و استخوان او از وی روییده است بنابراین حرام است که بعداً با آن زن و فرزندان او ازدواج کند اما ارث نمی‎برد.» البته بعضی از فقها هم ‌نظر مساعدی در این‌باره ندارند.

آیت‎الله بهجت در رساله خود می‏فرماید: «این کار حرام است و فرزند ملحق به صاحب نطفه است و نسبت به صاحب رحم احتیاط مناسب، ترک نشود.» آیت‎الله تبریزی نیز در این‌باره می‎فرماید: «عمل مذکور جایز نیست، واجبات هم باطل است.» خارج از قانونی بودن یا نبودن این عمل، مساله‏ای که می‏تواند در آینده مشکل‎ساز باشد، مشکلات روحی است که می‏تواند برای گامت جایگزین و حتی فرزند به دنیا آمده به‌وجود بیاید، نتیجه ‏ای که شاید تأمل‌برانگیز باشد.

لباس‌های دوربین‌دار پلیس تهران

لباس‌های جدید پلیس که مجهز به دوربین‌ هستند در اختیار پلیس تهران قرار گرفت. بر اساس این گزارش این دوربین‌ها که بر روی لباس ماموران پلیس نصب می‌شوند قابلیت ضبط تصاویر در حین اجرای ماموریت ماموران پلیس را دارند.  به گفته سردار شرفی رئیس پلیس پیشگیری ناجا امکان پایش آنلاین این تصاویر نیز وجود دارد. شرفی گفت: همچنین در گذشته و در برخی موارد اختلافاتی بین مردم و گشتی‌های پلیس در اجرای ماموریت به وجود می‌آمد که بهره‌مندی از اینها می‌تواند علاوه بر حل این مشکلات در راستای رعایت حقوق شهروندی و کنترل رفتار ماموران نیز موثر باشد. 

وی با اشاره به رونمایی از دوربین‌های البسه پلیس افزود: استفاده از این تجهیزات در بسیاری از کشورها شروع شده که با توجه به تدابیر اتخاذ شده در نیروی انتظامی بخشی از نیازهای ما در این حوزه و به منظور تجهیز لباس‌های پلیس به دوربین، خریداری شد.

نامه اعتراضی بیش از ۵۰۰ هنرمند به رئیس‌جمهور علیه رئیس فرهنگستان هنر

جمعی از نخبگان هنر ایران و بیش از ۵۰۰ هنرمند در نامه ای خطاب به رئیس‌جمهور نسبت به آنچه به بی اخلاقی آشکار و توهین ها و ناسزاهای دامنه دار رئیس فرهنگستان هنر خوانده اند، اعتراض کردند و خواهان رسیدگی به آن شدند.

به گزارش رسیده،حضور پررنگ اساتید هنر و نیز امضاهای هنرمندان از طیف های مختلف فکری و اعضای شناخته شده انجمن های هنری موید عمق دل آزردگی آنان از این ادبیات سخیف و غیر فرهنگی ست.
متن نامه بدین شرح است :
جناب آقای دکتر حسن روحانی
ریاست محترم جمهوری و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی

این روزها جامعه هنری در بهت و حیرت توهین ها و تهمت های ناروای ریاست محترم فرهنگستان هنر به چهره های شاخص جامعه هنری است.
صبحی نیست که ایشان در گفتگو با رسانه های مختلف هنرمندان، گالری داران ، مجموعه داران هنری را با الفاظ سخیف و رکیک مورد حمله قرار ندهد و انواع اتهامات و افتراهای بدون سند و مدرک را در ادبیاتی دون شان یک مقام فرهنگی به کار نبندند.
غریب است که ایشان این فحاشی ها و تهمت ها را روی سربرگ فرهنگستان هنر مرقوم نموده و آن را روی وب سایت رسمی این نهاد منتشر می کند که هم اکنون هم قابل مشاهده است.
ایشان در پاسخ به اظهار نظر مودبانه هنرمندان، آنان را بارها فاسد خوانده، بزرگی از هنر ایران را مال خر می خواند و به استاد بزرگوار دیگری می نویسد «فضولی نکن».
همچنین بی توجه به جایگاه والای فرهنگستان هنر به رسانه ها می گوید : «اینجا همه فاسدند… هنرمند فاسد است… گالری دار برای فساد گالری ایجاد کرده است… هنرمندان شریک دزداند…» و عبارتی از این دست که موجب آزردگی خاطر هنرمندان و هنردوستان شده است.
ما امضا کنندگان این نامه سرگشاده، بدین وسیله اعتراض شدید خود را به این بی اخلاقی آشکار ریاست یک نهاد مهم فرهنگی اعلام و تقاضای رسیدگی بدان را داریم.
فرهنگستان هنر باید مظهر اخلاق، اعتماد و آرامش بخشی به جامعه هنری باشد و این حجم از گستاخی و پرده دری به هر بهانه ای که باشد، از نظر اخلاقی پذیرفته نیست.
لذا از آن مقام که پیوسته حامی اهل فرهنگ و هنر بوده اید، تقاضا داریم نسبت به رسیدگی و اصلاح این امر دستورات لازم را صادر فرمایید.
نام های بسیار معتبری این نامه سرگشاده را امضا کرده اند که برخی از آنان عبارتند از: لیلی گلستان، نصرالله افجه ای، حسین محجوبی ، علیرضا سمیع آذر، فرشید مثقالی، کوروش شیشه گران، علی اکبر صادقی، پرویز تناولی ،آیدین آغداشلو ،کاظم چلیپا ، ناصر پلنگی، منوچهر معتبر، معصومه مظفری، بابک اطمینانی، ابراهیم حقیقی، حسین پاکدل ، محمد حسین عماد، نصرت الله مسلمیان، جمشید مرادیان، علی شیرازی، حمید سوری، عنایت الله نظری نوری، مهران مهاجر، مهدی فلاح، امیر احمد فلسفی، اسرافیل شیرچی، جمشید بایرامی، افشین شاهرودی، مریم زندی، مرتضی اسدی، آرمان استپانیان، کوروش ادیم، محمود بخشی، وحید ملک، شهلا حبیبی، محمود بهمن پور، حسین ماهر، مژده طباطبایی، آریا اقبال، امید تهرانی، رزیتا شرف جهان، جاوید رمضانی، مژگان والی‌پور، الهه جواهری، شیرین پرتوی،سلمان متین فر، منیژه صحی، بهداد لاهوتی، مرتضی دره باغی، کامبیز صبری، رضا فیروزه ای،امیر شاهرخ فریوسفی، رضوان صادق زاده، حمید شانس، رعنا جوادی، پری یوش گنجی، علی فرامرزی، کوروش گلناری، فرح ابوالقاسم، عین الدین صادق زاده، رعنا فرنود، ایمان افسریان، بهنام کامرانی، نگار نادری پور، بهزاد اژدری، فرزاد هاشمی،محمد هادی فدوی، نگار خارکن، حمید رضا قلیچ خانی، شهریار احمدی، علی گلستانه، وحید چمانی، باوند بهپور، رضا رینه ای، بهرنگ صمدزادگان ،شاه پری بهزادی، امیرحسین دلبری، مینا غازیانی، مونا پاد، احمد آریامنش، سالار جرجانی، کتایون مقدم ، محمد طباطبایی، بنفشه همتی، فریش البرزکوه، نسترن صفایی، علی ترقی جاه، غزاله هدایت، احمد محمد پور، سینا جعفریه و …

معتمدآریا: ترجیح می‌دهم از تلویزیون کینه‌ای نداشته باشم

بازیگر زن سینمای ایران می‌گوید برای بازیگران مهم‌ترین و بهترین جایی که می‌توانند کارشان را با مردم تقسیم کنند تلویزیون است.

روزنامه شرق به بهانه بازی فاطمه معتمد آریا در فیلم «پریناز» که بعد از حدود هفت سال بالاخره با اعمال اصلاحات از محاق توقیف درآمد،‌ مصاحبه‌ای را با این بازیگر انجام داده است که در زیر آن را می‌خوانید:

چرا در انتخاب‌هایتان کمتر دچار اشتباه می‌شوید؟

از زمانی که کارم را شروع کرده‌ام یکی از مهم‌ترین معیارهایم برای انتخاب به‌عنوان بازیگر، گریز از تکرار و تقلید بود و این را در دوران نوجوانی ‌و در جایی آموزش ‌دیدم که باید در کمترین زمان، بهترین انتخاب را می‌کردیم….

‌فضای تعلیم و تربیت شما کجا بود؟

کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

‌در دوره‌ای که مرحوم فیروز شیروانلو، ریاست کانون را عهده‌دار بودند؟

بله. در کانون انتخاب نقش و متفاوت‌بودن را یاد گرفتم و همین‌طور اجراهای متفاوت از یک نقش‌ را آموزش دیدم و این آموزش‌ها در سینما به من بسیار کمک کردند.

‌البته حتی بازیگران بزرگ هم گاهی دچار این اشتباه می‌شوند که مثلا در دو، سه نقش به ورطه تکرار بیفتند. درواقع انتخاب،‌ شرط مهمی محسوب می‌شود. با این نگاه آیا افسار ذهن به دست خودتان است؟

دقیقا. بازیگری وسوسه‌برانگیز است و دام‌های مختلفی دارد تا شما را ببلعد. یکی پول است و دیگری پیشنهاد‌های زیاد که باعث می‌شود به شما حس خوبی بدهد که مطرح هستید، ولی مقاومت در برابر همه اینها و انتخاب درست فیلم‌نامه و نقشی که دوست داشته باشید،‌ می‌تواند جلوی تکرار را بگیرد. اخیرا بازی در سریال «گرگ‌ومیش» به من پیشنهاد شد که شرایط خوبی داشت؛ مثل کارگردانی آقای اسعدیان که از دوستان نزدیک و قدیمی هستیم. از نظر مالی هم خوب بود، ولی فکر کردم شاید لازم است بعد از چند سال دوری! با یک نقش متفاوت به تلویزیون برگردم؛ یک کار پرجنب‌وجوش‌تر یا یک کمدی… .

‌مثل سریال آشپزباشی؟

مثل چند سریالی که بازی کردم.

‌نظیر سریال «زیر تیغ» که به نظرم خیلی خوب بود، اما بااین‌حال شاید حالاحالاها پیشنهاد خوبی در تلویزیون نداشته باشید. آن‌وقت با دغدغه‌های مالی چگونه کنار می‌آیید؟‌

دغدغه‌ای برای پول‌درآوردن و کارکردن ندارم، چون به آنچه دارم قانعم و هیچ زیاده‌خواهی‌ای برای چیزی ندارم. مورد دیگر اینکه به‌واسطه صرف «بودن» حاضر نیستم کار کنم. می‌خواهم کاری کنم که به‌واسطه آن باشم، نه‌اینکه کاری کنم که فقط باشم.

‌البته درباره عدم حضور شما در سریال «گرگ‌ومیش» شایعاتی وجود داشت که تصویر و حضور شما در تلویزیون ممنوع است.

خیر، اصلا این‌طور نیست. مدیران مسئول پروژه و تلویزیون هم به تفصیل دراین‌باره صحبت کرده‌اند.
‌
هرچند افتخار بزرگی برای تلویزیون محسوب می‌شود اگر در پروژه‌ای در تلویزیون همکاری داشته باشید. نظرتان چیست؟

این افتخار متقابل است. به نظرم برای بازیگران هم مهم‌ترین و بهترین جایی که می‌توانند کارشان را با مردم تقسیم کنند تلویزیون است.

‌با اینکه پنج سال در حق شما کم‌مهری شد، ‌برایم جالب است که بدون هرگونه کینه و عداوت به این موضوع نگاه می‌کنید. چرا؟

ترجیح می‌دهم کینه نداشته باشم تا در آرامش زندگی کنم. تلویزیون یک رسانه عمومی است. ممکن است با برخی سیاست‌ها و برنامه‌های این یا آن مدیر مشکل داشته باشم، ولی آدم‌ها می‌آیند و می‌روند. مهم حفظ جایگاه و اعتبار این رسانه است که به‌شدت لطمه خورده.

‌با این نگاه که ذهنتان را عادت داده‌اید که به سراغ اشتباه نرود، پس چرا وقتی در کنفرانس مطبوعاتی به نقش «پریناز» اشاره کردید، ‌گفتید دیگر حاضر نیستم چنین نقشی را بازی کنم! خیلی متوجه دلیل گفته‌تان نشدم. منظورتان چه بود؟

شاید منظورم این بود که دیگر این نقش را تکرار نمی‌کنم یا اگر چنین نقش‌هایی به من پیشنهاد شود دیگر بازی نمی‌کنم.

‌به این دلیل که در ورطه تکرار نیفتید؟

اصلا آن مصاحبه را به خاطر ندارم، ولی حتما منظورم تکرارنکردن نقش بوده. همین!

‌به نظرم نقش شما در «پریناز» نقشی پرچالش بود که چنین چیزی را در سینمای ایران تجربه نکرده‌ایم. درعین‌حال همین که قبلا در سینمای ایران تجربه نشده، سوءتفاهم‌برانگیز هم شد! مثلا می‌گفتند یکی از دلایلی که این فیلم توقیف شد، گریم ظاهری شما بود و شکل و ظاهر نقش به انواع و اقسام تحلیل‌ها دامن می‌زد. حالا که فیلم بعد از هفت سال با سانسور اکران شده، به نظر شما این نقش آن‌قدر ارزش داشت که هفت سال صبر کنید؟ به‌هرحال کار بازیگر باید دیده شود. آیا این ارزش را داشت که تاوانش را پس بدهید؟ کمااینکه فیلم در دوران سخت و پرتنش جامعه معاصر ایران ساخته شد.

من هیچ‌وقت به توقیف فیلم‌ها فکر نمی‌کنم، چون حقیقتا مرحله‌ای است که خیلی به من مربوط نمی‌شود! آن عکس گریم هم فقط یک تست بود و ربطی به گریم در فیلم نداشت. من کارم را انجام داده‌ام و تمام شده و فقط دلم می‌خواهد در معرض دید قرار بگیرد و با مخاطب خودش ارتباط برقرار کند، اما بیشترین چیزی که عذابم می‌دهد، ‌این است که چرا فیلمی را که هفت سال قبل کار کرده‌ام، کسی در زمان خودش ندیده! البته من نمی‌گویم چیزی را منع نکنند، ولی نمی‌دانم و دقیقا نفهمیدم علت جلوگیری از نمایش فیلم چه بود!

‌ یعنی با حدود و ثغور مشکلی ندارید؟‌

خیر مشکلی ندارم، ولی این حدومرز را فقط برای «ابتذال» قائلم، نه برای «تفکر». «تفکر» چیزی نیست که بخواهید برایش حدومرز قائل شوید. اصلا فرهنگ و هنر جای تفکر و اندیشه است و اگر قرار باشد محدودیتی باشد، باید شامل بی‌خردی و استفاده سطحی از هنر باشد که متأسفانه و در بسیاری از موارد این ممیزی‌ها متوجه هنر متفکر و خلاق بوده است؛ به‌طورمثال، ناپدیدشدن یا حذف  مجسمه‌های بزرگان تاریخ و ادبیات و فرهنگ این مملکت و سبزشدن تندیس‌هایی مثل کودک درازکش کنار بزرگراه که (البته چندوقتی هم نشسته بود!!) یکی از نشانه‌های رشد ابتذال و حذف تفکر است.

‌ منظورتان ١٠، ١١ مجسمه‌ای است که در سال ١٣٨٩ در دوره ریاست آقای قالیباف در شهرداری تهران ناپدید شدند؟

هیچ‌وقت هم پیدا نشدند. در شهر‌های دیگر هم این اتفاق رخ داد؛ این یعنی تخریب و ازبین‌بردن تفکر ریشه‌دار فرهنگی. همین کار را در سینما انجام دادند. به نظرم وقتی نگاه یک فیلم‌ساز را محدود یا قطع می‌کنند، مثل ازبین‌بردن مجسمه‌هاست. به اندازه مجسمه‌سازی که کار هنری‌اش در ایران ناپدید می‌شود رنج می‌برم، چون احساس می‌کنم کار من هم دزدیده شده و من را اذیت می‌کند. حال اگر بعد از هفت سال «پریناز» دیده می‌شود خنثی می‌شوم.

‌چه غم‌انگیز! واقعا شور و هیجانی ندارید؟

نه! دیگر آن شور و هیجانی را که هفت سال قبل زمانی که فیلم را بازی می‌کردم و در من وجود داشت ندارم.

‌خداوند هم برای هر چیز زمان و اندازه‌ای تعیین کرده و وقتی از حدش بگذرد به نظر می‌رسد خالی از مفهوم می‌شود، اما این نکته خیلی در مسائل هنری ازسوی مسئولان فرهنگی- هنری لحاظ نمی‌شود! تحلیلتان دراین‌باره چیست؟‌

برای کار هنری زمان قائل نیستم. خیلی از فیلم‌ها در ایران تاریخ سینما هستند که هروقت ببینید لذت می‌برید، اما برای کاری که انجام می‌شود زمان قائل هستم؛ یعنی فکر می‌کنم اگر قرار است کاری را که هفت سال قبل کار کرده‌ام امروز نشان دهند، یعنی ماندن هفت سال خستگی در روح و جان! ضمن اینکه هر چیزی در زمان و جای خودش تأثیرگذار است و درعین‌حال الان «پریناز» جای فیلم دیگری را اشغال می‌کند که زمان نمایش آن امروز است و هفت سال قبل جای خالی «پریناز» را فیلم دیگری اشغال کرده بود.

‌در صحبت‌های اولیه اشاره کردید که برای هیچ چیزی حدومرز قائل نیستم، جز ابتذال. از نظر شما مرز ابتذال کجاست و چیست؟ چگونه این مرز را تشخیص می‌دهید؟‌

ابتذال نشانه‌های فراوان و معینی دارد. مثال ملموس و دم‌‍‌دستی، لحن و بیان برخی از گویندگان رادیو و تلویزیون است که مرز بین لطافت شوخی را با لودگی یا صمیمیت را با توهین و لمپنیسم مخدوش می‌کنند یا پوشیده‌تر و رنگ‌ولعاب‌دارترش در بعضی شعارهای مثلا آموزنده در سطح شهر و روی تابلوهای تبلیغاتی وجود دارد.

‌درست است و حتی گاهی از آن بوی تحقیر مخاطب استشمام می‌شود!

بله. وقتی مخاطب خود را تحقیر می‌کنی،‌ بخش زیادی از ابتذال را با خودت یدک می‌کشی. مورد دیگر اینکه مخاطب خود را با مسائل سطحی سرگرم کنی و دانش نداشته‌ خود را بر سر مخاطب بریزی. وقتی می‌گوییم ابتذال یعنی حباب؛‌ خالی و شکننده؛ این حباب به‌سادگی می‌ترکد و اثری از خودش باقی نمی‌گذارد. برخی از اتفاقات فرهنگی امروز حباب‌گونه هستند؛ بزرگ و پوچ!


‌در این سال‌ها برای خودتان این سؤال پیش آمده چرا در هرجا که حضور دارید؛‌ چه در جایگاه بازیگر موفق که قابل احترام است و چه در فعالیت‌های اجتماعی‌ای که انجام می‌دهید، اغلب حساسیت‌هایی روی شما ایجاد می‌شود؟ تابه‌حال از خودتان پرسیده‌اید چرا باید درعین‌حال که خدمات بزرگی به سینمای ایران کرده‌اید، همواره مورد هجوم واقع ‌شوید؟

من خودم هستم، با نگاه خودم به جهان هستی و به حرفه‌ام که در این جهان از همه‌چیز برایم مهم‌تر است. در نتیجه اگر هم کاری کرده‌ام برای خودم بوده تا در محیط بهتری زندگی کنیم…، نمی‌خواهم شبیه کسی باشم و حاضر هم نیستم که به هر دلیل خودم را شبیه کسی کنم و یک روز برای کسی دست بزنم و روز دیگر بر کسی درود بفرستم یا فرم لباس و بالا و پایین روسری‌ام را بنا به درخواست‌های مختلف تغییر دهم…، هرچند هر انسانی تغییر می‌کند، اما تغییراتم برای خودم و به تشخیص خودم بوده، نه به‌واسطه درخواست‌هایی که از من شده.

‌درواقع از درون خود تبعیت می‌کنید، نه‌اینکه چیزی بر شما تحمیل شده باشد تا از خود ویترین بسازید.

نه از کسی بهره می‌برم و نه اجازه می‌‌دهم کسی از من بهره ببرد. برای خودم و دیگران حریم قائلم. من در محیطی کار می‌کنم که باید مسائلی در آن رعایت شود و از آن به‌بعد اجازه نمی‌دهم کسی به حریمم تجاوز کند و خودم هم حاضر نیستم حریم کسی را بشکنم یا اینکه ضد قانون رفتار کنم.

‌ شاید به این دلیل که تأثیرگذار هستید؟

نمی‌دانم تأثیرگذار هستم یا نه.

‌
‌عکسی از شما در جشنواره کن در کنار اصغر فرهادی و کمال تبریزی مقابل صندوق رأی دوازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری منتشر شد. برخی‌ها واکنش نشان می‌دهند و از این بابت چندان خوشحال نمی‌شوند. به نظر شما دلیل آن چیست؟

خودشان حالشان بد است. اگر اعتقاد به رأی‌دادن نداشتم محال بود کسی بتواند من را به این کار مجبور کند. فکر می‌کنم رأی‌دادن حق من است و باید از این حقم استفاده کنم.

‌دوست دارید کدام فیلم از محاق توقیف درآید؟

فیلم «صد سال به این سال‌ها» و بقیه‌شان!!

‌آیا اخیرا نقش‌های درخوری به شما پیشنهاد شده؟

با کمال تأسف باید بگویم بعضی روزها دوتا فیلم‌نامه می‌خوانم و به‌سختی آنها را به پایان می‌رسانم!

‌آیا نام و اعتبار فیلم‌ساز جدا از فیلم‌نامه برای شما مهم‌اند؟

نمی‌توانم بگویم بی‌تأثیر است و درعین‌حال نمی‌توانم بگویم چون شخص خاصی فیلم می‌سازد، هرچه پیشنهاد می‌دهد حتما کار می‌کنم، اما اگر آقای عیاری به من فیلم‌نامه بدهد، چشم‌بسته برایشان کار می‌کنم.

‌چرا؟

بالاخره هستند کسانی که انسان، ‌آرزومند کارکردن با آنها باشد.

‌به نظر شما همچنان معضل سینمای ایران نبود فیلم‌نامه خوب است؟

فقط نه. مهم‌ترین معضل ما اول ذهنی است که در سینما هرز رفته. وقتی ذهنیت ما در مورد سینما هرز شده باشد، سفت‌کردن پیچش کار سختی است و فرقی نمی‌کند که شما تهیه‌کننده هستید یا بازیگر و کارگردان. نیمی از فیلم‌نامه‌هایی که می‌خوانم به اعتقاد کارگردانانشان شاهکار می‌شوند، اما وقتی می‌خوانم می‌بینم حتی غلط املایی دارند و اصول اولیه یک کار دراماتیک در آن رعایت نشده! وقتی کارگردان این‌طور فکر می‌کند، بازیگر و تهیه‌کننده‌ای همراه با تفکر خودش پیدا می‌کند.

‌خب ریشه این معضل به ساختار جامعه، نظام تعلیم و آموزش مربوط می‌شود؟

متأسفانه جریان جاری امروز سینمای ما از اخلاقیات و روابط قبل خود فاصله گرفته است که تأثیر آن را در محتوا و حتی ظاهر و اسم فیلم‌ها هم می‌توانیم ببینیم. اعتبار و جایگاه مهم سینمای ما در جهان با فرش قرمز، ستاره و منیجر و آژانس و… به وجود نیامده است و گردش سرمایه‌اش هم آن‌قدر نیست که بخواهیم برایش تشریفاتی بگذاریم. بهتر است شکوه و جلال و چرخش سرمایه را رها کنیم و به همان سینمای فرهنگی ارزشمند و انسانی‌مان برگردیم.

‌با این وضعیت هنوز نقشی برای بازی انتخاب نکرده‌اید؟

یک فیلم‌نامه خوانده‌ام و احتمالا در ماه‌های آبان و آذر درگیر کار خواهم بود.

‌ در هیئت‌مدیره خانه سینما با چه انگیزه‌ای حضور پیدا کردید و با بیشترین تعداد آرا در مجمع عمومی وارد هیئت‌مدیره شدید؟ البته قبلا هم در کارهای صنفی فعالیت‌های مثمرثمر داشته‌اید.

البته قرار گذاشته‌ایم در مورد «خانه سینما» به شکل فردی صحبت نکنیم، اما شخصا فکر می‌کردم «خانه سینما» صرفا و دقیقا مثل هر صنف دیگری خارج از نگاه فرهنگی باید کار صنفی‌اش را انجام دهد. کار صنفی یعنی حفظ منافع و حقوق حرفه‌ای اعضای خانه و مهم نیست چه کسی باشد و از نظر حرفه‌ای چه اندازه‌ای دارد. همین که تو عضو یک صنف باشی، باید حقوق صنفی‌ات رعایت شود و مهم‌ترینش پاسداری از حرفه و امنیت شغلی است و این بیشترین دلیل و انگیزه‌ام برای قبول پیشنهاد و اصرار دوستان برای بازگشت به «خانه سینما» و هیئت‌مدیره بود.

دلیل افت بورس از مناقشات برجام تا مسائل اقتصاد ایران

از آغاز هفته جاری دلار با ادامه روند صعودی به ۳ هزار و 976 تومان و سکه تمام بهار آزادی به مرز یک‌میلیون و 300 هزار تومان رسید. رشد قیمت دلار و سکه از چند روز گذشته به‌صورت آرام آغاز شد و این روند صعودی ادامه یافت و در کنار افزایش قیمت‌ دلار و طلا، بورس قرمز پوش شد.

بر اساس این گزارش، در معاملات دو روز کاری بورس تهران دماسنج بازار سرمایه از کانال ۸۵ هزار واحدی پایین رفت و به اواسط کانال ۸۴ هزار واحدی رسید. بورس امروز ۵۱۱ واحد افت داشت. دیروز هم باز سهام یکی از کم‌فروغ‌ترین معاملات بورس شاهد بود به‌طوری‌که شاخص کل ۳۶۰ واحد افت کرد.

افت بورس در کنار رشد قیمتی دلار و سکه در حالی رخ می‌دهد که ترامپ مواضع سختی نسبت به برجام و ایران داشت و قرار است در سخنرانی روز چهارشنبه در این مورد تصمیم‌گیری کند. ترامپ به دنبال این است که با انداخت توپ درزمینهٔ ایران با اعلام عدم پایبندی کشورمان به برجام، در این مورد تنش ایجاد کند؛ اما هرچند این موضوع با پاسخ محکم مسوولان کشور مواجه شده و در فضای بین‌الملل چالش برای آمریکا ایجاد خواهد کرد، اما این موضوع بر اقتصاد ایران تأثیر خواهد گذاشت، هرچند اقدامات امریکا تأثیر روانی داشته باشد.

در کنار موضوع مناقشات سیاسی و بین‌المللی، ابهام و عدم کارکرد اقتصاد بیمار ایران که نیازمند اقدام عملی است، باعث شده، شاهد تحول جدی در آن نباشیم و کاهش نرخ سود بانکی به‌جای اینکه به تولید کم کند به نرخ رشد قیمت سفته‌بازی مانند دلار و سکه کمک کرد.

عظیم ثابت کارشناس بازار سرمایه در گفتگو با خبرنگار اقتصادی الف؛ در مورد افت این روزهای دماسنج اقتصادی، اظهار کرد: بخشی از افت بورس به تهدیدهای ترامپ نسبت به خروج از برجام و تحریم‌ها مربوط است که منفی ایجاد کرده است.

وی افزود: قرار است ترامپ آخر هفته جاری اینکه آخر هفته جاری در مورد برجام اظهارنظر کند و رایزنی‌ها به این سمت‌وسو رفته است که احتمالاً صحت فعالیت‌های برجام را تائید نکند و تصمیم گیری در مورد آن را به کنگره واگذار کند و این موضوع باعث ایجاد عدم اطمینان در بازار ایجاد شده است.

این کارشناس فعال بورس اضافه کرد: از سوی دیگر بورس در شهریورماه سال جاری وضعیت مناسب‌تری ازنظر رشد شاخص داشت و وضعیت اکثر سهم‌ها خوب بود و بخشی از افت کنونی در جهت اصلاح قیمت‌ها است.

عظیم ثابت با بیان اینکه بخشی از افت بورس مسائل داخلی اقتصاد ایران مربوط است، بیان کرد: عدم اطمینانی در بحث‌های داخلی وجود دارد و همچنان با ابهاماتی روبرو هستیم؛ باید منتظر ماند تا اینکه وضعیت بازار به کدام سمت خواهد رفت.

به گفته وی؛ با کاهش نرخ سود بانکی برداشت این بود شاید بخشی از منابع بانک‌ها به بازار سرمایه سوق پیدا کند، ولی بهترین بازاری که پول‌های کوچک رفتند، بازار ارز و سکه است که امروز نرخ دلار با افزایش آرام به حدود 4 هزار تومان رسیده و سکه هم رشد مناسبی داشته است.

عظیم ثابت با اشاره علاوه با افزایش استقبال از بازار ارز و سکه و افزایش قیمت آن در روز‌های اخیر، گفت: این موضوع یک معضل است و می‌تواند تورم‌زا باشد و بازگشت تورم تمام داشته‌ها و تلاش‌های قبلی دولت را زیر سؤال می‌برد که احتمالاً دوباره جهش قیمت‌ها در بخش‌های مختلف خواهیم داشت. اگر منابع سرگردان درست مدیریت نشوند، می‌تواند هرز گاهی در بازارها تأثیر منفی داشته باشد.

این کارشناس اقتصادی تصریح کرد: این موارد معمولاً بیانگر این است که متأسفانه همچنان فضای واقعی اقتصاد ایران مشکل دارد و نتوانستیم منابع سرمایه‌گذاری و پول‌ها را به سمت تولید ببریم که این موضوع مزیت‌های خوبی برای اقتصاد کشور دارد و در کنار آن بورس هم رشد خواهد کرد.

عظیم ثابت با بیان اینکه پیش‌بینی می‌شود یک اصلاح قیمت در سهم‌ها در بازه کوتاه‌مدت انجام خواهد شد، گفت: باید منتظر ماند ببینم در آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد، اما معمولاً تنش‌های سیاسی بر بورس اثر منفی دارد. اکنون هم این وضعیت ایجادشده و در بازار سرمایه حاکم است.

خروج امریکا از برجام باعث افت بورس خواهد شد/ سرمایه‌گذاران از ایران خواهند رفت؟

وی با تأکید بر اینکه بخشی از افت بورس برای اصلاح قیمت است و بخشی هم به دلیل بحث‌های سیاسی و مناقشات است، در مورد برجام و اقدامات احتمالی رئیس‌جمهور آمریکا و تأثیر آن بر اقتصاد ایران و بورس، بیان کرد: بورس حتماً با خروج آمریکا از برجام افت خواهد کرد و ممکن است این افت ادامه باشد.

این فعال بورس تأکید کرد: نگاهی که بعد از اجرای برجام ایجاد شد، امیدواری بیشتری را برای سرمایه‌گذاری در ایران ایجاد کرده بود و انتظار داریم و داشتیم که سرعت ورود سرمایه‌گذاری‌های خارجی بیشتر باشد که متأسفانه به دلایل مختلف این اتفاق رخ نداد.

عظیم ثابت ادامه داد: بعد از برجام شرکت‌های بزرگی بین‌المللی دوباره راغب شدن به ایران بیایند و در بعضی از بخش‌ها مانند صنعت خودروسازی، صنعت نفت و صنایع برتر سرمایه‌گذاری کنند و این موارد خبرهای خوبی بود، اما اگر دوباره شرایط و بحث‌ها به قبل از برجام برگردد، بخش زیادی از این منابع دوباره خارج شود و یا سرمایه‌گذاران تصمیم‌هایی که گرفتند، از آن صرف‌نظر کنند.

وی با اشاره به اینکه با اجرای برجام اکنون مسیری مناسب‌تر و امیدوارتری پیش رو داشتیم، تصریح کرد: با بازگشت به قبل از برجام دوباره فضای چالش‌برانگیزی ایجاد خواهد شد و معلوم نیست چه اتفاقی می‌افتد؛ و ابهام بیشتر است که معمولاً زمانی که ابهام بیشتر شود در بازار سرمایه به دلیل اینکه سرمایه ترسو است، بیشتر اثرپذیر بوده و دوباره افت بیشتر خواهد شد.

نرخ رشد اقتصادی در ایجاد شغل تأثیری نداشت

این کارشناس اقتصادی در مورد این سؤال که رشد اقتصادی مثبت و 7 درصدی برای بهار اعلام‌شده بود؛ چرا این نرخ در بازار سهام خود را نشان نداد، پاسخ داد: در صورتی می‌توانیم به این نرخ امیدوار باشیم که انباشت بیکاران کاهش پیدا کند، زیرا در سال‌های گذشته میزان اشتغال ایجادشده خیلی کمی بود.

عظیم ثابت افزود: با رشد اقتصادی بالا امیدواری بیشتری وجود دارد که اشتغال ایجاد شود و اگر چنین رخ داد و فضای اقتصادی به حرکت درخواهد آمد و این رشد، قابل‌اتکا و مستمری است؛ اما اگر رشد اقتصادی مقطعی و حاصل از فروش نفت و... باشد، طبیعتاً ماندگار نیست و نمی‌توان روی آن حساب کنیم.

 وی تأکید کرد: رشد اقتصادی باید در شاخص‌های مهم مثل کاهش بیکاری و افزایش تعداد شاغلین اثرگذار باشد و نرخ اعلامی خیلی در این مورد تأثیرگذار نبود و نیست و ابهام وجود دارد که این رشد ماندگار است یا مقطعی.

این کارشناس بازار سرمایه اظهار کرد: باید رشد اقتصادی ایران، رشد مولد باشد تا بر اساس آن اشتغال، تولید صادرات و ... تقویت شود که اگر در این راستا قدم برداریم؛ مفید خواهد بود که در غیر این صورت نمی‌توان به این آمار اتکا کرد.